Wednesday, July 31, 2013

Stronger one/Silniejsza


Since very young age, I. was a trouble. She couldn't resist men and alcohol - her whole life she would put her hair down. She shattered her mother's heart, the husband divorced her, and the kids were brought up by someone else. Recently she got ill. Everyone thought that her body, wrecked by years of drinking wouldn't cope, but she's doing well.
 
She was back to her tiny little hut and "bad life". I saw her last month: she looked well. We chatted a bit - I. revealed a story which happened recently in the village. I listened to her, looked at tiny, simple hut - I.'s home and I thought: "How strong you are!" Irena's story made me think about one of the women photographed by Chris Arnode.

On his Facebook page he posted also her poem:
Don’t worry if I seem tired and weak,
It’s just my soles are worn from hustling in these streets.
Don’t worry about me,
Because I am a survivor,
I’ll always eat.”

Think it takes a lot of strength to live "bad life."

I. sprawiała kłopoty od młodego wieku. Nie umiała się oprzeć alkoholowi i mężczyznom - całe jej życie było wielką imprezą. Złamała serce matki, mąż się z nią rozwiódł, dzieci zostały wychowane przez kogoś innego. Ostatnio zachorowała. Wszyscy sądzili, że jej ciało, osłabione latami picia, nie poradzi sobie z chorobą, lecz wyzdrowiała.

Wróciła do malutkiej chatki i "niedobrego życia." Spotkałam ją niedawno. Wyglądała dobrze; rozmawiałyśmy przez chwilę. Opowiadała historię, jaka wydarzyła się niedawno na wsi. Słuchałam, patrzyłam na skromną chatkę - jej dom i myślałam : "Jesteś naprawdę silna!" Historia I. przypomniała mi jedną z kobiet fotografowanych przez Chrisa Arnode.

Na swojej stronie Facebook umieścił również jej wiersz:
Nie przejmuj się.
Nie przejmuj się, jeśli widzisz, że płaczę,
Po prostu wyrzucam z siebie całą frustrację.
Nie przejmuj się, jeśli słyszysz, że krzyczę: "Idź do diabła!"
Po prostu zmęczyło mnie słuchanie, jak mówi, bym milczała.
Nie przejmuj się, jeśli wydaję się słaba i zmęczona,
To moje stopy są zdarte od puszczania się na ulicach.
Nie przejmuj się mną,
Ponieważ przetrwam,
Zawsze będę jeść.”


Myślę, że do "niedobrego życia" trzeba wielkiej siły.

No comments:

Post a Comment