Monday, August 11, 2014

Happy/Szczęśliwa

I met P. two years ago: heavily pregnant I noticed another woman with big belly. We started chatting; we had a lot in common. Both foreigners at the town of Nova Siri (P. was Romanian), we were due to give birth at the same time. I felt lonely at Nova Siri and our friendship made a big difference in my life. P. was living in Italy for about 5 years.
 
She left her husband and young son and went to Nova Siri. P. worked her butt off in the restaurant and strawberry plantations. Her family joined her eventually and P’s husband got a job. All their hard work and determination really paid off. Living in Basilicata, I got used that the people complain: no job, no chance… But P. and her husband made their dreams true.

They saved enough money to build a house and buy some ground in Romiania. They wanted to start a small farm business. In the end of May 2012 I went to the hospital with contractions. P. was giving birth; struggling with the pain, I waited for her in the corridor. I saw her soon after her daughter was born. “How do you fell?” – I asked her. “Happy!” – P. told me.

Poznałam P. dwa lata temu: byłam w zaawansowanej ciąży i dostrzegłam kobietę z brzuchem. Zaczęłyśmy rozmawiać: miałyśmy dużo wspólnego. Byłyśmy przyjezdnymi w miasteczku Nova Siri (P. była Rumunką). Miałyśmy tą samą datę porodu. Czułam się samotna w Nova Siri; ta przyjaźń dużo dla mnie znaczyła. P. mieszkała we Włoszech od 5 lat.

Zostawiła męża i synka i przyjechała do Nova Siri. Zapracowywała się w restauracjach i na plantacjach truskawek. Rodzina dołączyła do niej w końcu i mąż P. dostał pracę. Ich ciężka praca i determinacja bardzo się opłaciła. Mieszkając w Basilicacie, przyzwyczaiłam się, że ludzie narzekają: nie ma pracy, żadnych szans... Ale P. i jej mąż spełnili tu swoje marzenia.

Zaoszczędzili dość pieniędzy, by kupić dom i trochę ziemi w Rumunii. Chcieli rozpocząć działalność na własnej farmie. W końcu maja 2012 pojechałam do szpitala ze skurczami. P. rodziła dziecko; walcząc z bólem, czekałam na nią na korytarzu. Zobaczyłam ją niedługo po narodzinach jej córki. „Jak się czujesz?” – spytałam. „Szczęśliwa!” – odparła P.

Thursday, August 7, 2014

And Justice for all/Sprawiedliwość dla wszystkich

M. lives with her mother in the countryside. She used to work, but quit her job two years ago: the employer didn’t pay her wage. M. was very patient: for about a year or so she worked anyway. It’s hard to find a job in Basilicata: the region suffers from unemployment and loses 3,000 people a year. 
 
People seek opportunities in other parts of Italy. Unemployed M. had become depressed. We went to visit her mother L.; she told us how she found her daughter crying in the middle of the night. M. went to her ex employer, but he refused to pay her her overdue wage. “I looked at my poor daughter and prayed: Lord, punish him!” – L. told us.

A couple of months later we went to visit her again.Apparently shortly after our last chat M.’s ex employer had an accident. He had a fall and fractured his spine. The man was alive, but paralyzed. “I said: Lord, that’s enough for me!” – L. told us. M. took her ex company to the court and got her proper money eventually. Everyone gets what he deserves.

M. mieszka z matką na wsi. Miała kiedyś pracę, ale zwolniła się 2 lata temu: pracodawca nie płacił jej pensji. M. była bardzo cierpliwa: około roku pracowała bez wynagrodzenia. Ciężko jest znaleźć pracę w Basilicacie: region cierpi z powodu bezrobocia i traci 3000 osób rocznie.

Ludzie szukają możliwości w innych częściach Włoch. Bezrobotna M. wpadła w depresję. Pojechaliśmy odwiedzić jej matkę L. Opowiedziała nam, jak znalazła córkę płaczącą w środku nocy. M. poszła do dawnego pracodawcy, ale ten odmówił wypłacenia zaległych pensji. „Patrzyłam na córkę i modliłam się: Panie, ukarz go!” – opowiadała L.

Dwa miesiące potem odwiedziliśmy ją znowu. Jak się wydaje, niedługo po naszej ostatniej rozmowie pracodawca M. miał wypadek. Spadł z wysokości i uszkodził kręgosłup. Mężczyzna przeżył, lecz został sparaliżowany. „Rzekłam: Panie, nie proszę o nic więcej!” – powiedziała L. M. podała dawną firmę do sądu o odzyskała w końcu pieniądze. Każdy otrzyma to, co mu się należy.

Sunday, August 3, 2014

Forever young... not/Nie na zawsze młoda


Many years ago my brother went to disco place with his friends. One of the guys noticed pretty girl. „Hi, how are you?” - He started. „Hi uncle!” - The girl smiled. The guy had two much older step-sisters; both of them had big kids. The „uncle” didn't see them very often and didn't recognize his niece. Very embarrassing situation!

I was coming from our local store, when I noticed a girl. „Hi!” - I said, thinking that it's E. „Good morning!” - She told me. It wasn't E. but a teenager I didn't know. The „good morning” made me realize the cruel truth: for a girl like her, I was a middle-aged woman... Every time I'm coming to Poland, I'm surprised how „not-young” my equals seem to be.
Źródło: internet

That serious man with a belly – he's two years my junior. The woman with a perm and glasses is my age. How it's possible that she looks exactly like our teacher 20 years ago? I needed 2 photos for my new ID; looking at the pictures, I was like: „Is it camera or I do look 45?” It looks that one needs all Silvio Berlusconi's money to be forever young, like him...

Wiele lat temu mój brat poszedł do dyskoteki ze znajomymi. Jeden z nich zauważył ładną dziewczynę. „Cześć, jak leci?” - zagaił. „Wujek?” - uśmiechnęła się dziewczyna. Znajomy brata miał dwie starsze siostry; miały już duże dzieci. „Wujek” nie odwiedzał ich często i nie rozpoznał siostrzenicy. Całe zdarzenie bardzo go zmieszało.

Wracałam ze sklepu, kiedy dostrzegłam pewną dziewczynę. „Cześć!” - powiedziałam, myśląc, że to E. „Dzień dobry!” - usłyszałam. Nie była to E. lecz nieznajoma nastolatka. Jej „Dzień dobry” uświadomiło mi okrutną prawdę: dla dziewczyny jak ona, jestem panią w średnim wieku... Za każdym razem w Polsce uderza mnie, jak niemłodzi zdają się moi rówieśnicy.

Ten poważny pan z brzuszkiem jest ode mnie 2 lata młodszy. Pani w okularach, z trwałą ondulacją ma tyle lat co ja: jakim cudem wygląda jak nasza nauczycielka 20 lat temu? Potrzebowałam zdjęć do dowodu; patrząc na fotografie, pytałam siebie: „Czy to sprawka aparatu, czy wyglądam na 45 lat?” Wygląda na to, że trzeba mieć pieniądze Berlusconiego, by być na zawsze młodym, jak on...

Wednesday, July 30, 2014

Shifting away /Oddalając się

I was chatting with T. in the playground. She’s got two daughters: M. is 11 and S. is 7. “It’s nice to have daughters; they are so close to mum!” – I said. “I don’t see M. very often: she’s always watching TV, playing with computer or her mobile…” – T. told me. Kids as young as 10 have Internet access in their rooms: even when they do not watch TV, they stare at another screen.

 „Computer kids” are shifting away from direct relationships to indirect communication. This situation creates an abyss between parents and kids. Just like T. said: kids live their own life and their need of their parents shrinks. My kids are still small, they need mum and dad. But how long will it last? Also I use TV as a babysitter sometimes, but I realize it’s wrong.

It’s easy to put your children in front of the TV - but do you want television to affect their lives more than you? Been thinking about T. Never mind she’s not working and her daughter is still young; she seemed to give up the struggle for better communication. Brave housekeeper T. cares about her daily tasks and becomes out of touch with their kids' lifestyle.

Gawędziłam z T. na placu zabaw; ma dwie córki, M. ma 11 lat, S. 7. „Dobrze jest mieć córki, są związane z mamusią!” – powiedziałam. „Nie widzę M. zbyt często, zawsze ogląda telewizję, siedzi przed telewizorem lub z komórką...” – odparła T. Nawet dziesięcioletnie dzieci mają dostęp do Internetu; nawet jeśli nie oglądają TV, gapią się na inny ekran.

„Komputerowe dzieci” odchodzą od kontaktów bezpośrednich w komunikację z komputerem. Ta sytuacja kreuje przepaść między rodzicami a dziećmi. Tak, jak powiedziała T. dzieci żyją swoim życiem, a potrzeba rodziców maleje. Moje dzieci są małe, potrzebują mamy i taty, ale jak długo to potrwa? Ja też używam czasem TV jako niańki, ale wiem, że to błąd.

Łatwo jest posadzić dziecko przed telewizorem – czy chcemy jednak, żeby TV miała na nie większy wpływ, niż my? Myślałam o T. Niezależnie od faktu, że nie pracuje, a jej córka jest jeszcze mała, wygląda że zaniechała próby lepszego porozumienia. Dobra gospodyni T. troszczy się o codzienne sprawy i traci orientację jeśli chodzi o życie swoich dzieci.

Sunday, July 27, 2014

Facebook Likebox


I wanted to write something about blogging; I hit this. One of top tips for a successful blog was: “Hopefully you are on Twitter, Facebook or Google+ and you are being strategic about how to use these social sites to promote your content”. My blog remains silent - no one comments. Maybe it “needs a boost?” 
 
Almost every blogger wants to add Facebook Likebox to show others how many people like his page. I decided: I’ll go for it. I found several tutorials: “Add-Facebook-Like-to-Blogger.” It seemed quite easy – but didn’t work for me. I tried and tried again, but Likebox didn’t appear. The problem was: "Likebox" for the Dynamic View Blogger is not supported yet.

I found another tutorial: “Add Face Book Plugins to Dynamic View Blogger.” It required a bit of HTML skills. I took a look and gave up. I changed my Blogger template from Dynamic to Simple… But Likebox didn’t appear. I was back to Dynamic View and decided to give it a break. At least I wrote a post about it:)

Chciałam napisać o blogowaniu; natrafiłam na to. Wskazówka w sprawie udanego bloga: „Mam nadzieję, że jesteś na Twitter, Facebook lub Google+ i wiesz, jak używać portali społecznościowych do promocji swoich wpisów.” Mój blog pozostaje milczący: nikt nie komentuje. Może potrzeba mu promocji?

Prawie każdy bloger chce dodać Facebook Likebox, by pokazać, jak wiele osób lubi jego stronę. Zdecydowałam się na to. Znalazłam wiele tutoriali: „Dodaj Facebook Likebox do Bloggera.” Wydawało się proste, jednak się nie udawało. Próbowałam wiele razy: Likebox się nie pojawiał. Problem: widok dynamiczny Bloggera nie ma pełnej funkcjonalności.

Znalazłam kolejny tutorial: „Dodaj Likebox do widoku dynamicznego Bloggera.” Wymagało to odrobiny znajomości HTML. Rzuciłam okiem i dałam spokój. Zdecydowałam się zmienić szablon z dynamicznego na standardowy... Ale Likebox się nie pojawiał. Wróciłam do widoku dynamicznego i odpuściłam sobie na razie. Przynajmniej napisałam o tym post:)