Showing posts with label Švejk/Szwejk. Show all posts
Showing posts with label Švejk/Szwejk. Show all posts

Friday, July 22, 2022

68.A course in miracles/Kurs cudów

I’m back in Poland. Every day I walk down my favourite road among the fields. The smell of hay remindes the years of youth. I had a beautiful orchard, trees full of fruit, a field of flowers, and cats, that I love. Everything was good, except on thing: my mother’s eye. She would judge me, teaching that I’m the fear. It works like that: first, we’re deciding that they’re two things, good and bad.

Let’s say, that a rat is mean, while domestic guinea pig is cute. The idea that evil is awakened causes fear. Our mind attributes to a rat bad qualities oblivious to the fact that judges his own thoughts, and not reality. We all judge, that’s whe we live our lives so afraid. We check the weather, and decide that 10°C is no good. We live the house depressed: something wrong awaits us in the open.

My beloved good soldier Švejk is fearless and indestructibile because he don’t judge. He’s always happy: locked up in the cell, he would sing the praises of modern jail. He really likes the mental institution – why not? They are feeding Švejk, giving him a bath, and even whiping his bottom. „Father unless I judge I cannot wheep” – „A Course in Miracles” says. This is the great fact! If you judge yourself, you’ll see the face of fear.

Jestem znowu w Polsce. Każdego dnia spaceruję ulubioną dróżką pośród pól. Zapach siana przypomina czasy młodości. Miałam piękny sad, pełen drzew owocowych, kwiecistą łąkę, koty, które uwielbiam. Wszystko było dobre, oprócz jednej rzeczy: oka matki. Osądzało mnie ucząc, że stałam się lękiem. Działa to tak: najpierw decydujemy, że istnieją dwie rzeczy, zła i dobra.

Powiedzmy, że szczur jest niedobry, a świnka morska sympatyczna. Myśl, że obudziło się zło napawa słusznym lękiem. Nasz umysł przypisuje negatywne cechy szczurowi nieświadom, że osądza własne koncepcje, a nie rzeczywistość. Oceniamy bez przerwy, dlatego żyjemy w lęku. Sprawdzamy pogodę decydując, że 10°C to nic dobrego. Wychodzimy na dwór przygnębieni: czeka nas coś złego.

Mój ukochany dobry wojak Szwejk jest pozbawiony lęku, niezniszczalny bo nie osądza. Zawsze się cieszy: zamknięty w celi, wychwala zalety więzienia. Lubi zakład psychiatryczny – czemu nie? Myją Szwejka, karmią, a nawet wycierają tyłek. „Kurs cudów” mówi: „Ojcze, jeśli nie osądzam, nie mogę płakać.” To wielka prawda! Osądzając siebie, zobaczysz twarz lęku.




Thursday, December 24, 2015

Religious consolation/Pociecha religijna

Some doctrines says, that suffering is an illusion. One would think: “Rubbish, you wouldn't say it to a person who is about to die!” In volume II of my beloved book, good soldier Švejk was sentenced to hang. A priest went to give him last comfort. The prisoner wasn't sad at all and started revealing funny stories.
httpwww.topissimo.fr

He told the chaplain about a hotel porter Faustyn, who knew every “working” girls. He was sending them to the clients. Faustyn wasn't taking any money from the women. When accused of procuration, he was disgusted and asked Švejk to throw him from the window, which he did (without any harm as he lived on the ground-floor).

Švejk lives happily in the midst of the war. He's not afraid of anything, never worries about the future, he's not stuck in the past, Švejk lives only in the present, that's why he enjoyes hot milk in the psychiatric hospital. People thought he was stupid, but being independent to circumstances, isn't a smart thing?

P.S. Merry Christmas with Justino!

Niektóre doktryny mówią, że cierpienie jest iluzją. Ktoś mógłby pomyśleć: “Bzdury, nie powiesz tego człowiekowi, który stoi w obliczu śmierci!” W II tomie mojej ukochanej książki dobry wojak Szwejk ma być powieszony. Kapelan odwiedza go, by udzielić pociechy. Więzień nie jest smutny, zaczyna opowiadać śmieszne historyjki.

Mówi księdzu o hotelowym odźwiernym, Faustynie, który znał wszystkie “pracujące” dziewczyny i przysyłał je klientom. Faustyn nie brał pieniędzy od kobiet. Kiedy oskarżono go o stręczycielstwo, był tak oburzony, że poprosił Szwejka, aby go wyrzuci przez okno, co ten uczynił (bez żadnej szkody, bo mieszkał na parterze).

Szwejk egzystuje zadowolony podczas wojny. Niczego się nie boi, nie martwi o swoją przyszłość i nie dręczy przeszłością. Szwejk żyje teraźniejszością, dlatego docenia ciepłe mleko w szpitalu psychiatrycznym. Ludzie uważali go za idiotę, ale bycie niezależnym od okoliczności to całkiem niegłupia rzecz.

P.S. Wesołych Świąt z Justino!




Tuesday, January 22, 2013

Dobry wojak Szwejk/The Good Soldier Švejk


I could repeat after my favourite author Jaroslav Hašek: I do love good soldier Švejk. I've read so many times „The Fateful Adventures of the Good Soldier Švejk During the World War”. Being also very fond of Transurfing books I'm convinced that the famous soldier with rheumatism who did his best in the service of the Austro-Hungarian Army was the first well - known Transurfer in the history.

He likes himself the way he is. Despite living during I World's War, Švejk is always sure that his world is looking after him and so he feels perfectly safe and peaceful wherever he would be. At the prison, at the mad house or in his own bedroom or his beloved pub - Josef Švejk would be always happy and bubbly himself.

The story of the good hero is the best example of Transurfer’s life. Asked if he would firm that he was planning to kill late Archduke of Austria he says: “I won't make a fuss for the reason of my signature!” So he does - it seems crazy works for him. Everyone calls him stupid but he's a truly wise man in the crazy world.

Mogę powtórzyć za moim ulubionym pisarzem Jarosławem Haszkiem: bardzo kocham dobrego wojaka Szwejka. "Przygody dobrego wojaka Szwejka podczas wojny światowej" przeczytałam wiele razy. Jako fan książek o Transerfingu uważam, że słynny reumatyk który udzielał się w prusko - austiackiej armii był pierwszym sławnym Transerferem w historii.

Kocha siebie takiego, jakim jest. Pomimo, że żyje w czasach I wojny wierzy, że jego świat się nim opiekuje i dlatego czuje się absolutnie bezpieczny i spokojny gdziekolwiek się znajdzie. W więzieniu, w szpitalu dla obłąkanych, we własnej sypialni czy w ulubionym pubie - Józef Szwejk jest zawsze sobą, szczęśliwy i zadowolony.

Dzieje poczciwego bohatera to dokładny przykład ŻYCIA TRANSERFERA. Pytany, czy podpisze że planował zabójstwo arcyksięcia Ferdynanda mówi: „Nie będę się przecież za łby wodził z powodu głupiego podpisu!”. Robi to: choć wydaje się szalone, wychodzi mu na zdrowie. Wszyscy nazywają go idiotą, tymczasem to prawdziwy mędrzec w ogłupiałym świecie.