Monday, October 21, 2013

Transurfing in practice/ Transerfing w praktyce



I’m doing my best to see the world in Transurfing-related way. In volume VI of Vadim Zeeland’s cycle, I found out about particular diet which includes only not-cooked vegetarian food. 29 years old Susan Reynolds eats nothing but raw vegetables, fruits and seeds.


 “The benefits include [mental] clarity, positivity, health, energy and the ability to make choices.” – She says. I grew eating “typical” diet: loads of sugar, pork sausages, and fried meat and potatoes. Since very young age I had the teeth of an old person and the skin of the monster, with plenty of enormous spots. I’m positive it was my diet to blame.

Human’s body is the same it was 1000 years ago – and it’s only recently that we are consuming processed food and sugary drinks. Basilicata is a right place for someone who prefers raw food. There are plenty of fresh fruits in the whole year. Fresh food is great – but who will convince perverted stomach to to be happy with only salad for lunch?

Staram się widzieć świat na sposób Transurfera. W VI części cyklu Vadima Zelanda dowiedziałam się o niespotykanej diecie, zalecającej jedzenie tylko surowego, bezmięsnego jedzenia. 29. letnia Susan Reynolds je tylko niegotowane warzywa, owoce i nasiona.

Zyski to [umysłowa] czystość, optymizm, zdrowie, energia i zdolność podejmowania decyzji.” – mówi. Wychowałam się na „typowej” diecie: mnóstwo cukru, kiełbasy, smażonego mięsa i kartofli. Od wczesnej młodości miałam zęby staruszki i skórę potwora, pełną pryszczy.

Jestem pewna, że odpowiedzialne za to było jedzenie. Basilicata to dobre miejsce dla kogoś, kto preferuje zdrowe jedzenie. Przez cały rok można jeść świeże owoce. Świeże owoce i warzywa są wspaniałe – ale jak przekonać zdemoralizowany żołądek, by zadowolił się sałatą na obiad?

Friday, October 18, 2013

Padre Jack



Padre Gianfranco, called also padre Jack, had a great importance for my husband. He wasn’t one of those who will tell you that you are the sinner – and will be gone till the next mess. He loved the people and wanted to be with them. He was the one to show the world to the teenagers: he took them to Taizé and Vienna. His house was always open and full.
 
Padre Jack went to our town. The church, usually quite empty, was full that Wednesday evening. Smiling priest was walking between the benches while talking about his 18 years mission in Albania and Africa. He got ill and had to be back to Italy; he’s working with drug users currently. I was looking at the faces of the people they wouldn’t miss the event for the best plate of pasta in the world.

We used to have a good priest in my Polish village. Father R. was young, handsome and extremely friendly – he used to play with us, kids, around the church. Father R. was very much liked and missed, when he was gone. Apparently left the church and started his own family. It doesn’t mean that he was a bad priest. He was only honest.

Ojciec Gianfranco, zwany też padre Jack, był bardzo ważny dla mego męża. Nie należał do księży, którzy powiedzą ci, że jesteś grzesznikiem i znikną, aż do następnej niedzieli. Padre Gianfranco kochał ludzi i chciał z nimi przebywać. Pokazał świat nastolatkom: zabrał młodych ludzi do Taizé i Wiednia. Jego dom był otwarty i pełen ludzi.

Odprawiał mszę w naszym miasteczku. Kościół, zazwyczaj pusty, zapełnił się środowego wieczoru. Uśmiechnięty padre Jack chodził pomiędzy ławkami, opowiadając o 18 latach misji w Albanii i Afryce. Zachorował i wrócił do Włoch; obecnie pracuje z uzależnionymi od narkotyków. Twarze ludzi świadczyły, że nie zrezygnowaliby z tej mszy za talerz najlepszego makaronu na świecie.

Mieliśmy dobrego księdza w mojej polskiej wiosce. Ksiądz R. był młody, przystojny i nadzwyczaj sympatyczny. Bawił się z nami, dziećmi, koło kościoła. Był bardzo lubiany i brakowało go nam, kiedy odszedł. Jak się wydaje, zrzucił sutannę i ma rodzinę. Co nie znaczy, że był złym księdzem, tylko uczciwym.

Tuesday, October 15, 2013

Minestrone


Italy is a beautiful country, everyone loves the sea and long mountain chain, but there is not much of the land under cultivation. Numerous hills of Basilicata since June look like the landscape of desert. The “parents’” generation is very savvy. They remember the times when one would be eating only “pane e pane cotto” – bread and bread cooked with some cheese and oil. 
 
Elderly T. is petite, sweet and very chatty – typical Italian “granny”. At the local shop, she would buy only discounted products. “You see, I wanted make minestrone [vegetable soup] but it was no frozen vegetables in offer. I bought some fresh veg and I had my minestrone for lunch. It was special!” – She told me a couple of days ago.

My mum – the only breadwinner – was no good when it comes to saving. When I went to Poland in 2012 I noticed her buying – let’s say – some butter while there was still a lot of it in the fridge. The years I lived in Basilicata made me say: “You are wasting money!”. “I wasn’t working for 40 years only to deprive myself of everything!” – She told me. I agreed with her.

Włochy to piękny kraj, cieszą oczy łańcuchy gór, ziemi uprawnej jednak wydaje się być niewiele. Liczne wzgórza Basilicaty już od maja – czerwca przypominają krajobraz pustynny. Pokolenie „rodziców” jest bardzo oszczędne. Pamiętają czasy, kiedy do jedzenia był tylko „pane e pane cotto” - chleb i chleb gotowany z odrobiną sera i oliwy.

Starsza T. jest drobna, miła i rozmowna – typowa włoska „babcia”. T. kupuje tylko przecenione produkty w miejscowym sklepie. „Wiesz, chciałam zrobić minestrone [zupa warzywna], ale nie było mrożonych warzyw w ofercie. Kupiłam trochę świeżych i zjadłam minestrone na obiad. Była nadzwyczajna!” – powiedziała mi parę dni temu.

Moja mama – jedyny “żywiciel” – nie umiała oszczędzać. Kiedy przyjechałam do Polski w 2012 r. zauważyłam, że kupowała – powiedzmy – masło, podczas gdy nie brakowało go w lodówce. Lata spędzone w Basilicacie nakazały mi powiedzieć: „Marnujesz pieniądze!” „Nie po to pracowałam 40 lat, by odmawiać sobie wszystkiego!” – odparła mama. Przyznałam jej rację.