Wednesday, January 7, 2015

31.La donna cannone


Another La donna cannone illustation. The woman says: "During the autopsy my husband was cut open from sternum to umbillicus. Yes, dear, that's the procedure!".

Kolejna ilustracja La donna cannone. Kobieta mówi: "Podczas sekcji zwłok męża rozcięli od mostka do pępka. Tak, moja droga, takie są procedury!".

Sunday, January 4, 2015

-2℃

A big cold arrived this week in Basilicata. Usually the winter temperatures are something between 10-20℃. Few days ago the thermometer indicated 0℃, and for one day even shocking -2℃. We had a bit of snow: it was gone the next morning. A couple of weeks ago I saw a man smoking on the balcony: he weared only T-shirt. The temperature was about 12℃: everyone around was wearing winter jacket.

 
It’s been many years that G. lives in Florence: it’s much colder there. For G. 12℃ means quite hot. I live in Basilicata since December 2010. I understood that I got used to warm winter when I went to Poland in January 2014. The temperatures were about -20℃ which made me suffer a lot. I was shaking and freezing despite cold jacket, cap, gloves and big sharp.

Some people on the street had open jackets, no cap and sharp: they looked all right anyway. Back in January 1945 Russian soldiers came to my grandmother’s village. It was freezing cold. The Russians got off their shirts, got some cold water and and started washing themselves outside the train. They joked and laughed… For Southern Italian freezing cold means -2℃, for Poles – 20℃.. For Russian it has to be -40℃.


W tym tygodniu Basilicatę ścisnęły mrozy. Zazwyczaj temperatury zimowe wahają się między 10-20℃. Parę dni temu termometr wskazywał 0℃, jednego dnia nawet szokujące-2℃. . Napadało troszkę śniegu, który stopniał następnego ranka. Około dwóch tygodni temu zobaczyłam mężczyznę palącego na balkonie. Było około 12℃: wszyscy wokół nosili ciepłe kurtki.

G. od lat mieszka we Florencji: jest tam znacznie zimniej. 12℃ oznacza dla niego przyjemne ciepło. Mieszkam w Basilicacie od grudnia 2010. Zrozumiałam, że przyzwyczaiłam się do łagodnej zimy kiedy przyjechałam do Polski w styczniu 2014. Temperatura spadła do -20℃, było to dla mnie nie do zniesienia. Trzęsłam się i zamarzałam pomimo ciepłej kurtki, czapki, rękawic i wielkiego szalika.

Niektórzy na ulicy mieli rozpięte kurtki, nie mieli czapki ani szala, wyglądało, że im to nie przeszkadza. W styczniu 1945 we wsi mojej babki zjawili się rosyjscy żołnierze. Było okropnie zimno. Rosjanie zdjęli koszule, przynieśli lodowatej wody i zaczęli się się myć koło pociągu. Śmiali się i żartowali... Dla południowego Włocha wielkie mrozy to -2℃, dla Polaka - 20℃. .Rosjanin musi zobaczyć -40℃.

Wednesday, December 31, 2014

It’s raining/Deszcz pada

I’m not very active on Facebook group for writers, but some people would post and comment daily. There is a new short story competition going one. A “satire” got a lot of attention: it turned out that the author wrote about our group for writer. An old pervert gets killed; the orgy fan belonged to a group of sculptors.

 
All female sculptors were ready “take off their knickers and open legs” for him. The author did her best to make it clear who is who, changing a bit their last names. The group of the sculptors makes very bad impression: “Fucking artists, the worst perwerts they are!” Been reading the comments – most of the times the “protagonists” praised the story.

“You’ve no sense of humour!” – They would say if someone felt offended. It reminded me of my auntie, quite particular person. It happened once that we had a talk and she started offending my parents. In a bid to avoid arguing, I pretended that I find it funny. “If you spat into pig’s eye, it will say it’s raining!” – She told me. She was right.

Nie jestem zbyt aktywna w grupie pisarskiej na Facebook, ale niektórzy codziennie umieszczają tam posty i komentarze. Ostatnio ogłoszono nowy konkurs na opowiadanie. Pewna „satyra” zdobyła dużo uwagi: okazało się, że autorka opisała naszą grupę pisarską. Stary zboczeniec zostaje zabity; fan orgietek należał do grupy rzeźbiarzy.

Wszystkie rzeźbiarki „gotowe były zdzierać majtki i rozwierać uda” dla niego. Autorka postarała się ułatwić zrozumienie, o kogo chodzi, zmieniając nieco nazwiska. Grupa rzeźbiarzy robi bardzo złe wrażenie: „Pieprzeni artyści, to najgorsi zboczeńcy!” Czytałam komentarze: zazwyczaj „bohaterowie” chwalili opowiadanie.

„Nie masz poczucia humoru!” – pisali, gdy ktoś czuł się obrażony. Przypomniała mi się moja ciotka, dość szczególna osoba. Wdałam się kiedyś w rozmowę, podczas której zaczęła obrażać moich rodziców. Chcąc uniknąć kłótni, udałam, że mnie to bawi. „Pluj świni w oczy to powie, że deszcz pada!” - powiedziała ciotka. Miała rację.

Tuesday, December 30, 2014

Pan

In Greek mythology Pan is the god of the wild nature and mountains. According to Plutarch during the reign of Tiberius (A.D. 14–37), the news of Pan's death came to a sailor. A divine voice hailed him by way of the island of Paxi: "Thamus, are you there? Take care to proclaim that the great god Pan is dead." The news was greeted from shore with groans and laments.
 
Hayao Muyazaki anime film “Princess Mononoke” is set during in medieval Japan, an era when ancient gods were still alive. Lady Eboshi is the ruler of Irontown, a small mining settlement. The people are devastating the forest looking for iron ore which angered the gods. Eboshi opposes nature. Her antagonist Princess Mononoke, was raised by the wolves, and deeply resents humankind.

She’s fighting to save the God of the Forest, but Eboshi is killing him anyway... About one month ago we were told that the authorities would stop the trucks from coming to the factory in our industrial estate. It never happened, despite that radioactivity concentrations have been found in the industrial wastewater. Will mankind first kill the nature, then themselves?

W greckiej mitologii Pan był bogiem gór i dzikiej natury. Według Plutarcha za panowania Tyberiusza (14-37 n.e.) wieści o śmierci Pana doszła do marynarza. Boski głos wołał do niego z wyspy Paxi: „Thamusie, jesteś tam? Ogłoś wszystkim, że Pan umarł!” Wiadomość została przyjęta z wielkim żalem i lamentem.

Akcja “Księżniczki Mononoke” (reżyseria Hayao Muyazaki) osadzona jest w średniowiecznej Japonii, kiedy starożytni bogowie byli jeszcze żywi. Pani Eboshi rządzi „żelaznym miastem,” małą osadą górniczą. Mieszkańcy niszczą lasy, co gniewa bóstwa i ich klany. Eboshi walczy z naturą. Jej przeciwniczką jest księżniczka Mononoke: wychowana przez wilki gardzi rodzajem ludzkim.

Walczy by ocalić Boga Lasu, lecz Eboshi udaje się go zabić... Około miesiąca temu powiedziano nam, że władze powstrzymają ciężarówki przyjeżdżające do fabryki na naszym osiedlu. Nigdy się tak nie stało, chociaż w ściekach przemysłowych stwierdzono stężenie radioaktywne. Czy ludzkość zniszczy najpierw naturę, a potem siebie?

Sunday, December 28, 2014

30.La donna cannone


Another real-life illustration. The woman says: "When I was small, my grannie used to put some water and sugar over the piece of bread. 'There, it's white Nutella! Take and eat it!' - She would say”.

Kolejna ilustracja z życia wzięta. Kobieta mówi: "Kiedy byłam mała, babka moczyła chleb i posypywała go cukrem. 'Masz, jedz białą Nutellę!' - mówiła”.

Monday, December 22, 2014

Someone’s yard/Czyjeś podwórko

My cousin lives in USA. I remember him saying that people possess multiple firearms over there. “If my cat is coming into someone’s yard, I’m not going there to get him. My neighbour could have used the gun if he sees someone in his garden!” – My cousin had said. I thought it’s awful, until S. told me what’s happening in Italy.
Źródło: Internet

 “See, Danka, in Italian big cities elderly people are afraid to go shopping. It’s happening that emigres are taking up their houses! According to the law, the police cannot throw away the family with the children… So they can stay in someone’s house!” S. is not very keen when it comes to foreigners – I thought she’s exaggerating, but my husband told me what happened in the nearby town.

Elderly  man went to visit his son. Mr. V. has got Alzheimer and is on the wheelchair. When he was back, he found out that his place was taken up. An émigré family was living there. Mr. V’s career called the police; they did what they could… It’s been 9 months since the old man has to live at his son’s place. It is awful.

P.S. Merry Christmas :)

Mój kuzyn mieszka w USA. Pamiętam, jak opowiadał, że ludzie posiadają tam wiele sztuk broni. „Gdyby mój kotek uciekł do czyjegoś ogrodu, nie poszedłbym po niego. Widzieć mnie na swoim terenie mogłoby wystarczyć sąsiadowi do użycia broni!” – mówił kuzyn. Myślałam, że to okropne, dopóki S. nie opowiedziała mi, co się dzieje we Włoszech.

“Wiesz, Danka, w dużych włoskich miastach staruszkowie boją się wyjść na zakupy. Zdarza się, że emigranci zajmują im domy. Zgodnie z prawem policja nie może wyrzucić rodziny z dziećmi – więc pozwala im zostać w cudzym domu!” S. nie przepada za emigrantami, myślałam, że przesadza, lecz mąż powiedział mi, co wydarzyło się w pobliskim mieście.

Sędziwy  mężczyzna pojechał odwiedzić syna. Pan V. ma Alzhaimera i jest na wózku inwalidzkim. Kiedy wrócił, zobaczył, że jego mieszkanie zostało zajęte przez emigrantów. Opiekun pana V. zadzwonił po policję, ta zrobiła, co mogła... Minęło 8 miesięcy, a staruszek musi mieszkać u syna. To jest okropne.

P.S. Wesołych Świąt.